1.Gün ,15 MİLYARLIK SORU: DEVLETİN PARASI KİMİN EMANETİNDE?

VATANDAŞIN SOFRASINDAN KESİLEN PARA, KİMLERİN RİSKİNE EMANET EDİLDİ? Bir milyon dolar iddiası, milyarlarca liralık kaynak aktarımı ve Türkiye Sigorta'da cevap bekleyen sorular… Bu dosya yalnızca bir finans soruşturması değil, kamu yönetiminde emanet bilincinin de sınavıdır. İnsanın aklına gerçekten şu soru geliyor: Bir kamu iştirakinin, milyonlarca vatandaşın güvence ihtiyacına cevap vermesi gereken bir sigorta kuruluşunun kaynakları nasıl olur da böylesine ağır iddiaların merkezine oturur? 23 Ekim 2026 tarihli soruşturma haberlerinde, Türkiye Sigorta kaynaklarının Tera fonlarına yönlendirilmesi, bu işlemler karşılığında kişisel menfaat sağlanması, bazı hisseler üzerinden kazanç elde edilmesi ve 1 milyon doların elden alındığı iddiası yer aldı. Çakmak'ın avukatı ise bu para iddiasını reddet Eğer soruşturma dosyasındaki iddialar kanıtlanırsa karşımızda yalnızca bir yatırım tercihi veya ticari başarısızlık olmayacak. Kurumsal yetkinin kişisel menfaat için kullanılıp kullanılmadığı, kamuya ait kaynakların kimlerin çıkarına yönlendirildiği ve bu sürecin nasıl denetimsiz kaldığı sorularıyla karşı karşıya kalacağız. Üstelik mesele yalnızca bir kişinin ne yaptığı da değil. Bir genel müdürün imzası veya talimatı, milyarlarca liralık kaynak hareketinde bütün kontrol mekanizmalarını devre dışı bırakabilir mi? Şirketin yatırım komiteleri nerede? Yönetim kurulu nerede? Risk yönetimi, iç denetim ve bağımsız denetim mekanizmaları nerede? Bu soruların cevabı verilmeden kamuoyunun vicdanı rahatlamaz. Bir başka önemli gelişme de SPK'nın 27 Ekim 2026 tarihli kararıdır. Kurul, Tera Yatırım Menkul Değerler AŞ'nin faaliyet izinlerini ve yetki belgesini iptal ederek yatırımcıların tazminine ve şirketin tedrici tasfiyesine karar verdi. Bu karar, soruşturmanın neden yalnızca kişisel suçlamalar üzerinden değil, finansal sistemin denetim yapısı üzerinden de incelenmesi gerektiğini gösteriyor. 15 milyar lira, 20 milyar lira veya başka bir rakam… Kamuoyunda konuşulan zarar tutarlarının kesinleşmiş bilanço kaybı gibi sunulması doğru değil. Önce bağımsız ve ayrıntılı bir incelemeyle gerçek zararın ortaya çıkarılması gerekiyor. Fakat bir gerçek var: Bu büyüklükteki iddiaların karşısında sessizlik kabul edilemez. Vatandaşın parası sahipsiz değildir. Sigortalının emaneti, hiçbir yöneticinin kişisel oyun alanı değildir. Yarın ikinci bölümde soracağız: BİR GENEL MÜDÜRÜN TALİMATI YETER Mİ? BAKANLIK, BÜROKRASİ VE DENETİM MEKANİZMALARI NEREDEYDİ? İlker Karataş Genel Yayın Yönetmeni